انقدر که دیر میام و انقدر دیر پیاما رو میخونم که حس میکنم هربار که پست میذارم دارم همون حرفایی رو تکرار میکنم که یادم نیست ازشون گفتمبچهها بدجور دلم تنگ شده. یه جوری ام که گفتنی نیستانگار یه چیزایی یه جایی از زندگی جا مونده گرچه میدونم یه روز واسه همین روزا هم دلم تنگ میشه راستش رو بخواین همه ی حرف نبودن هامون تو این وبلاگا نیست راستشو بخواین به جز استثناها حتی کسایی که از اینجا با خودم برده بودم هم دیگه نیستن نمیدونم من عوض شده بودم یا اونا ولی دیگه مثل قبل نشدآدمی که ساعت ها اینجا حرف زده بودیم و بارها به هم گفته بودیم چطور انقدر خوب درک میکنی؟ رو مدت هاست که خبری ازش ندارم. میتونما میتونم بهش زنگ بزنم میتونه بهم زنگ بزنه اما این کارو نمیکنیم چون شاید اون هم حس میکنه حرف زدن هامون رودربایستی دار شده و از روی ناچاریه. پس کنار کشیدم حتی وقتی خبرای خوبی ازش بهم رسید خوشحال شدم براش اما چیزی نگفتم. راستش مدتها قبل از کتابی که بهش امانت داده بودم و خیلی دوستش داشتم یه نسخه دیگه واسه خودم خریدم! چون به خیالم دیگه مگر به اتفاق قرار نباشه هم رو ببنیم. یا آدمی که یه برههای خیلی اینجا باهم حرف میزدیم و کلی خاطره ازش تو ذهنمه رو اتفاقی تو اینستا پیدا کردم! خب راستش رو بخوای انتظار نداشتم هیچی یادش نباشه! اما نبود! حتی خیلی از اتفاقات رو یادش بود اما نمیدونست آدم اون اتفاق کی بوده! خب راستش تا اینجاش خیلی اذیت نشدم اونجایی اذیت شدم که دیدم خیلی فرق کرده! خیلی بیشتر از خیلی پس سعی کردم دور شم تا تصویر به هم نخوره و هیچ تلاشی نکرد و اتفاقا مشتاق تر بود.و یه آدمی. که جز مفقود یه اکیپ از ما بود و این یکی حتی راه اینکه بتونیم دوباره برش گردونیم وجود داشت رو تعلل کردم برای پیام ادامه مطلب

تا همین ۶ سال قبل تو مدت هایی که وبلاگ نویس بودیم بارها و بارها ازتون شنیده بودم که کتاب بنویس و... و هربار کلی ذوق کرده بودمخب حالا اون اتفاق افتادهدیروز کتابی توش سهم دارم چاپ شدولی خب دیگه وبلاگ نادامه مطلب

سلام

اینجا دیگه فرقی با دفترم نداره قبلا اونایی که باید خونده میشد جاش اینجا بود و باقی حرف ها تو دفتر اما الان فقط یه فرق داره اونم اینکه احتمال یه خواندنی وجود داره همین.

کلی غر تو دلمه کلی خبر تو سرمه کلی چیز هست که میتونم تعریف کنم اما راستش رو بخواین این روزها حتی تو کانالمم حرف نمیزنم و صفحه ی اینستامم شده حرف هایی که برای مناسبت ها دارم.

اصلا یه چیزی

چرا نباید هرشب بازم مراسم محرم باشه؟ شاید یکی دلش سبک نشده هنوز...

میگم چطوریه که شما دلتون تنگ نمیشه

اما من هنوز بین این همه دنیای رنگی اینستا و کانال و حرف زدن های تلگرام و بعد از هزارتا کلمه خوندن تو توییتر بازمیام وبلاگی که انقدر سوت و کوره رو چک میکنم؟

امروز شروع کردم برای ارشد بخونم

اما دارم از استرس سکته میکنم!

همین

اینو باید یه جا میکفتم قبل از اینکه خفه بشم

غبطه یا حسادت؟

فرقش چیست وقتی نمیتوانی جلوی احساست را بگیری مدام بیشتر از خودت بدت می آید؟

و این از ویژگی های نسل آدمست گویا

غبطه میخوریم و بر ما حسادت می برند

و این قصه ی دوار نقطه پایانی ندارد.

حقیقتی در کلمات ادبی کادو پیچ شده!

+آدم گاهی دلش برای خودش می سوزد... گرچه خوب میداند شاید روزهایی افرادی حالش را آرزو کرده باشند!

میخوام باهات حرف بزنم

اما این اشکی که از صبح با یادآوریش هرکاری میکنم خشک نمیشه نمیذاره

کاش میشد چَت کرد

اونوقت حرف میزدیم و مهم نبود این طرف صفحه من دارم چه قدر و چطور اشک میریزم....

دیگه با گریه هم خالی نمیشم

نگاه کن با غرور من چه کردی

یه کاری با دلم کردی که حتی

به حال من خودت هم گریه کردی........

سلام چه حال و چه خبر؟؟ نشستم پشت سیستم که یه مطالبی رو تایپ کنم یاد اینجا افتاد اما اگه گفتین چرا؟؟؟؟؟ یادتونه آخرین بار اینجا یه متن گذاشتم که قرار ادامه مطلب

جند روز پیش یکی برام کامنت گذاشته بود که نوشته هام حس نا امیدی میدن! بهش گفتم شاید به خاطر شعار همیشگیم که هشتک میزنم من برای سکوت تو صدا میشوم

ولی الان فکر میکنم شاید رفیق دل گرفتگی های این دل کاغذ و قلمه

و شاید به حرمت همه ی اون حرفایی که تو دلم بود اما جبر هنجار اونا رو به بند کشیده

کی میدونه؟

کودک شده ام انگاردوباره دستانم که کش می آید قلم را پس میزنمسیل حرف که سنگین می شود سد گلو را محکم تر می بندمدلم که میگیردآرام می شوم...کودک شده ام انگادامه مطلب

یه حس هایی هم هست

که نه تو گلوته که بهش بگی بغض

نه رو دلت سنگینی میکنه که بهش بگی دل گرفتنگی

یه حس هایی هست که فقط بعدش دلت میخواد به چشمات حکم بدی هوای گلوتو داشته باشن و به دستات امر کنی حواسشون به قلبت باشه

یه حس هایی هست که وقتی میاد مدام پشت هم میاد!

به همین راحتی یه کم بعد از مهر ۹۴ گذشته! سال و ماهی که نه تفاوتش یادم میره نه حال بدش نه حس جو گیری خاصش!! بچه که بودم فکر میکردم آدم هایی که دبیرستانادامه مطلب

وقتی که لبخندت فقط یه تصویره چیزی نمی بینی چیزی نمی فهمی گریه ت نمی گیره دیگه نمی شناسی هوای بیرونو خیس میشی اما اصلا نمی فهمی معنی بارونو جنس نگاه توادامه مطلب