برای سکوت تو صدا میشوم

جند روز پیش یکی برام کامنت گذاشته بود که نوشته هام حس نا امیدی میدن! بهش گفتم شاید به خاطر شعار همیشگیم که هشتک میزنم من برای سکوت تو صدا میشوم

ولی الان فکر میکنم شاید رفیق دل گرفتگی های این دل کاغذ و قلمه

و شاید به حرمت همه ی اون حرفایی که تو دلم بود اما جبر هنجار اونا رو به بند کشیده

کی میدونه؟